Delirium tremens

... czyli sesja w klubie AA.

Wczoraj wieczorem kupiłem butelkę przyzwoitego, ciemnoczerwonego porto ferreira, rocznik '95 - kupiłem je w tajemnicy przed samym sobą, bo było dość kosztowne jak na bieżący stan moich finansów. No ale śmiało się z półki do mnie, więc nie miałem wyboru. Przyniosłem do domu. Odkorkowaliśmy je po kolacji z moją rodzinką. Wywietrzyliśmy przepisowe 45 minut. Rozlaliśmy do małych kielonków do porto. Zapach był taki, że aż się w głowie kręciło - słodkie śliwki, wanilia, jeżyny i czarne porzeczki... i było takie dobre, takie dobre, że siedzielismy sobie przez resztę wieczoru popijając, szczęśliwi jak rzodkiewki, oglądając Notre-Dame de Paris (Bruno Pelletier... mmmm...) i zachwycając się, ile to szczęścia można kupić za głupich kilka papierków. Przysięgam, nigdy więcej nie odmówię sobie butelki dobrego porto, kiedy będzie się do mnie uśmiechało ze sklepowej półki!